Musena H0

Musena H0 - Digitaal sporen met Märklin

Januari 2006

De hele maand januari zijn we bezig geweest met een bergje in styrodur te maken. Deze berg komt achter de bezandingstoren en het zandhuisje en dient de bocht aan de andere zijde landschappelijk te verbergen. Op de berg komt een landelijke weg die leidt naar een brug over de sporen... Deze brug zullen we later bouwen uit styreen.

Hoe we deze berg gemaakt hebben, is te lezen op de landschapspagina.

Naar boven

December 2005

Als seinhuisje voor Musena, heb ik gekozen voor het Belgisch seinhuisje van Kibri, wat ik erg goed vind passen voor een baan in tijdperk III ergens in de oostkantons... Het seinhuisje vindt een plaats aan de wissels tussen het station en het zandhuisje in. Binnenkort wordt het nog grondig verweerd...

Naar boven

November 2005

November was een rustige maand wat het modelspoor betreft. Toch eindelijk tijd gevonden om foto's van mijn twee nieuwste loc's online te plaatsen, een DRG E94 en een DRG S3/6. beide locs heb ik met leuke korting kunnen kopen. De E94 is echt een topmodel: sinusmotor, geluidsfuncties en een absoluut goed rijgedrag... De S3/6 is een prachtloc, helaas met Delta decoder - dus deze loc staat op de lijst voor ombouw naar digitaal met hoogvermogenmotor.

Daarnaast heb ik ook het zandhuisje en de zandtoren verweerd. Dat ziet er nu heel wat echter uit...

Naar boven

Oktober 2005

Vandaag zijn eindelijk de voorseinen geplaatst op Musena. Ik heb echt wat pech gehad met die mooie filigrane seinen van Viessmann. Zo was er een voorsein waarvan de verlichting niet werkte. Terug naar leverancier dus. En ook een aantal andere seinen hebben deze maand gekozen om stuk te gaan. Ook die moest ik vervangen. Dus heb ik vrij lang onder de baan zitten solderen... Eindelijk is dan alles zoals het moet zijn...

Naar boven

September 2005

Een spoorwegovergang met bielzen op C-rail... Hoe maak je dat? En hoe los je het vraagstuk van de middenleider op zonder de bedrijfszekerheid op de baan te ondermijnen? Een leuk knutselraadsel...

Ik had bij collega modelspoorders wel eens spoorwegovergangen voor K-rail gezien in balsahout, met daarover een koperdraadje dat de middenleider vervangt... Niet slecht, maar ik wou toch ietsje realistischer. En een spoorwegovergang moest er komen, want anders rijden de minimensjes op Musena straks hun wagen vast tussen de sporen.
Balsahout en dan beitsen? Dan moest het balsahout wel erg dunnetjes zijn. Het zou veel te broos zijn.

Uit het onvolprezen boek "Groetjes uit Ferbach", van Jacques Le Plat, puurde ik het idee om plasticard te gebruiken. Jacques Le Plat gebruikt plasticard om een lossteiger aan de fabriek te maken en imiteert probleemloos hout en houtnerf met een kraspen... Verven en verweren doet de rest... Hier lag ook de oplossing voor mijn spoorwegovergang.

Eerst heb ik een papieren sjabloon gemaakt, door een stuk papier over de sporen te leggen (goed op zijn plaats houden) en dan zachtjes met een potloodpunt over het papier te gaan, zodat de contouren van de onderliggende rails en puko's zichtbaar worden in het potloodzwart. Vervolgens, heb ik gaatjes geponst met de kleinste diameter van een ponstang voor gaatjes in broeksriemen.

Dit papierensjabloon heb ik op plasticard (Evergreen, Sheet Styrene) van 0,5 mm dik gelegd en met potlood de contouren overgetekend van het sjabloon. Met de schaar kan je vervolgens de vorm uitknippen in styreen. Vervolgens heb ik met de ponstang de gaatjes voor de pukos in het styreen gemaakt.
Daarna, kan je best het stukje styreen best eens inpassen op de plaats waar je het wil bevestigen. Let daarbij vooral erop dat de pukos mooi door de gaatjes komen. Met een fijn, rond diamantvijltje kan je de gaatjes waar nodig corrigeren.
Eens alles mooi paste, heb ik een greppeltje gevijld (zie foto) met over de gaatjes van de pukos heen (lengterichting). Daardoor komen later de pukos net wat hoger te liggen. De buitenzijdes van het strookje styreen bollen licht naar boven toe aan de railzijde.
Vervolgens heb ik nog een heel fijn strookje van 1mm van de zijdes (lengte) van het styreen afgeknipt, zodat er voldoende ruimte is voor de wielflenzen van locomotieven en wagonnen tussen de rails en het styreen. Nog eens passen...
Tenslotte heb ik bovenzijde en onderzijde van het styreenstrookje helemaal opgevijld, zodat de 0,5 mm net nog iets dunner wordt en het styreen ruw is... Dan kan je een metalen latje nemen en met de kraspennen in evenwijdige lijnen bielzen aanbrengen. Af en toe trek je een dwarse kras om het einde van een balk weer te geven. Breng de dwarse krassen van rij alternerend aan zodat je een mooi dwars verband krijgt. Een beetje zoals parket wordt gelegd.

Als je tevreden bent met het resultaat, kan je inkleuren en verweren. Voor de eerste laag heb ik een gewoon bruin van Humbrol genomen. Na een nachtje goed drogen, heb ik er nog een laagje sterk verdund zwart (met wasbenzine) overgelegd zodat de balken en de voegen er vervuild en echter uitzien...

Het strookje styreen wordt heel zorgvuldig vastgezet met dunne maar sterke superlijm. Let erop dat je de pukos niet vervuild, druk goed aan in het midden rond de pukos en laat ruim drogen. Alles ligt dan muurvast.

De locs rijden zonder problemen over de spoorovergang en... het ziet er echt goed uit. Net echt...

Naar boven

Augustus 2005

Ombouw van een analoge Märklin 3337, SBB Serie Ae6/6 naar digitaal. Meer info op de ombouwpagina's.

Naar boven

Juli 2005

Bééééh. De herder heeft zijn schapen naar de heuvels gebracht... Een bucolisch tafereeltje, nu ook op Musena.

Naar boven

Juni 2005

Het zandhuisje van Kibri dat bij de bezandingstoren hoort is klaar. Het zand in de bak naast het huisje wordt voorgesteld in plastiek en erg realistisch is dit niet. Daarom heb ik het plastiek plaatje met verdunde houtlijm ingekwast en er zeezand op gestrooid. Nu zit er echt zand in de bak...

De burcht van Musena - een artikel in Noch hardschuim, naar een ontwerp van de bekende modelspoorkunstenaar Manfred Luft - staat nu definitief op zijn plaats. De basis van de burcht werd met Woodland Scenics strooisel bijgekleurd zodat ze harmonieert met de landschapskleur van Musena. Het wandelpad dat de berg opgaat, is doorgetrokken tot aan de burcht.

In de steengroeve zijn nu twee goederenwagons geplaatst, die vervuild/verweerd werden op maat van de steengroeve. De laadwagons zitten onder het gele stof van de kalkrotsen.

De wagens werden vervuild in twee stappen. Eerst werd het gestel met poederverven van Asoa ingeroest. De poederverven werden gefixeerd met een spuitbus matte lak. Een dag later, is het ondergestel verder met roestkleur (Humbrol 113, mat) behandeld (met een penseel en wat wasbenzine). De laadbakken hebben hun kleur van geel kalksteenstof gekregen met Revell 16. Het geel werd eerst sterk verdund met wasbenzine aangebracht met een penseel. Na een korte droogtijd, werd deze verflaag getamponneerd met een fijn stukje spons, gedoopt in wat wasbenzine en daarna drooggedrukt op een vod, om de poederstructuur van het kalkstof na te bootsen.

Naar boven

Mei 2005

Ombouw van een Märklin Serie 26 "Tubize" naar hoogvermogenmotor met 6090x decoder.

Naar boven

April 2005

April, een rustige maand. Eindelijk tijd gemaakt om wat verder aan het decor te werken. De bezandingstoren is klaar. Nu het zandhuisje nog...

Naar boven

Maart 2005

Wat doet een mens zoal in maart als de Intellibox stuk is? Juist, eBay afstruinen op zoek naar een oplossing. In de tuin werken. En die goede oude BR 86 waarmee we de hobby herstart hebben een nieuwe decoder geven. En paaseitjes eten...

Naar boven

Februari 2005

Februari is een nijvere maand. Ik wou al langer de treinen uitstallen in een vitrine, om al dat moois niet langer in de schuif te moeten laten zitten.

Na lang zoeken, wikken en wegen, heb ik uiteindelijk besloten om A-0105 vitrines in acrylglas te bestellen van Presentation4u. Deze vitrines zijn voordeliger in prijs dan de Trainsafe buizen en bieden eveneens de mogelijkheid om de leggers met treinen uit de vitrine te nemen en aan de baan te koppelen. Dus drie vitrines via internet besteld. Alles keurig binnen 2 werkdagen geleverd.

Eens gemonteerd, ziet alles er prima uit. In de vitrines zelf heb ik stukken C rail gelegd, zodat de treinen niet alleen mooi op eigen bedding in de vitrine staat, maar ook vlat de baan kunnen oprijden indien nodig. Gewoon C rail inklikken en klaar.

Twee kanttekeningen bij acrylglas... Het is een mooi en relatief licht materiaal dat toelaat om geheel transparante vitrines te maken, maar het is wel zeer gevoelig voor krassen. Hou er rekening mee dat zelfs met een propere katoenen doek over acrylglas heel fijne schrammetjes geeft die je het in het volle daglicht kan waarnemen. Met glas heb je zoiets niet. Dus niet al te veel reinigen en enkel reinigen met microfibre doek en passend schoonmaakproduct. Tenslotte kan acryl, net als glas breken. Dus voorzichtig zijn als je de vitrines monteert.

Eens de vitrines geïnstalleerd, ben ik begonnen met een andere klus die ik maar bleef uitstellen: het plaatsen van vleugelseinen in het station van Musena . Met het boren van de gaten voor de Viessmann 4501 seinen, is Musena nu een bouwput geworden...

Het bedraden van de seinen is een hele klus. Daarbij gebruik ik een nieuwe werkwijze. In plaats van de dure stekkertjes en moffen, soldeer ik nu de draden aan elkaar en isoleer ik ze met een stukje krimpkous. Dat gaat vlot en is erg netjes. Er zijn alleen zeer veel verbindingen te solderen. Elk sein heeft 7 draden en ik plaats 4 seinen... De draden worden later met een nietjesmachine aan de onderbouw bevestigd.

Het resultaat mag echter gezien worden. Het station is weer een beetje realistischer geworden.

Naar boven

Januari 2005

Deze maand heb ik de kolenbunkers voor Musena in elkaar gezet (Piko nr. 61109). De kolenbunkers zelf zijn in een mum van tijd in elkaar gezet. Het Piko setje wordt geleverd met een zakje steenkool. Ik heb echter besloten om hiet slechts één bunker mee te vullen. De andere twee bunkers heb ik gevuld met cokes en vette steenkool. Op die wijze ontstaan drie verschillende schakeringen en worden er drie soorten kool geleverd.

Het aanbrengen van de steenkool is een taak die erg lang duurt, daar het water en houtlijm mengsel erg lang dient te drogen voordat de steenkool goed vast zit. Ik heb een stevig stuk plastiek genomen en daarop een dubbele laag keukenpapier gelegd. Vervolgens heb ik de kolenbunker op dit keukenpapier geplaatst en zorgvuldig met de drie soorten kolen gevuld.

Daarna heb ik 1 deel water met 1 deel houtlijm én een drupje afwasmiddel (om de oppervlaktespanning te breken) gemengd en dan met behulp van een pipet de kolen er helemaal mee doordrenkt. Het keukenpapier onderaan vangt op wat er door de kolen en de voegen van de bunkers als teveel doorloopt.Dit alles heeft twee weken gedroogd. Daarbij heb ik regelmatig het keukenpaier onder de kolenbunker vervangen , zodat ook de onderzijde goed droogt en de kolenbunker niet gaat vastkleven aan het keukenpapier.

Na deze eerste droging, bleek dat een aantal individuele stukjes kool aan de bovenzijde nog makkelijk loskwamen. Daarom heb ik nogmaals het procédé overgedaan, waarbij ik dit keer 1 deel water en 2 deel houtlijm heb genomen. Daar de kolenhoop eigenlijk al vast zit, wordt bij deze tweede behandeling enkel de toplaag van de kolen doordrenkt. Dit alles heeft nogmaals een goede week gedroogd. Alle kolen zitten nu goed vast.

Alhoewel de Piko bouwset al vervuild is, kan dit veel realistischer. Ik heb daarom de houtplaken van de bunkers met een mengsel matzwart van Revell en wasbenzine ingekwasteld. Na een tijdje drogen, heb ik het teveel aan zwart met een vodje gewist. Het resultaat zijn veel realistischere planken, vervuild door kolenstof.

Ook de bakstenen muren werden vervuild. Allereerst een laagje verdund zwart in de voegen laten vloeien. Verspreiden met een penseel en na een minuutje droging met een vodje en wat wasbenzine de bakstenen weer schoon maken. Daarna verdunde matte witte verf opnieuw in de voegen laten lopen. Dit mag ongelijk zijn. Vervolgens weer zachtjes schoonmaken met een vod en klaar. De bakstenen muur ziet er meteen echt uit.

Naar boven

December 2004

Vandaag zijn er waterkranen geplaatst in het station van Musena. De waterkranen zijn van Kibri (H0 59422). De lantaarns werden met een fijn penseeltje rood-wit geschilderd naar het grote voorbeeld. Als de waterkraan over het spoor staat, is de lantaarn rood in de richting van een aankomende trein.

Naar boven

Begin december 2004

Het moest er ooit van komen. Ik heb mijn eerste decoder ingebouwd. Op een beurs heb ik voor een redelijke prijs een BR 41 in Delta uitvoering kunnen op de kop tikken. Op zich een hele mooie loc met mooie nieten op de tender; Met een driepolige motor en een oudere Delta decoder, lieten de rij-eigenschappen van deze loc nog ruimte voor verbetering. Bovendien is de verlichting bij deze oude decoder altijd aan en gaat aan en uit bij vertrek en stilstand van de loc. Ook de rookgenerator is altijd aan. Dat moet beter kunnen.

Ideaal dus voor een experiment. Ik heb een TAMS LD-W-1 decoder aangeschaft voor zo'n 16 EUR, wat passende soldeerdraad en draden op kleur gekocht en nadien eerst heel wat vragen gesteld via BeneluxRail (ik had nog nooit electronica gesoldeerd). De forumleden op BeneluxRail hebben me tip top geholpen om alles te plannen.

De inbouw zelf ging vlotter dan verwacht.

Voor een gedetailleerd ombouwverslag, zie de Ombouw pagina.

Naar boven

November 2004

Na de dennebomen, zijn de loofbomen aan de beurt. Van takjes zeemos worden verschillende loofbomen gemaakt.

Voor een gedetaillerd verslag, zie de Landschap pagina.

Naar boven

Oktober 2004

Ik heb voor Musena een paar grote verpakkingen met 'flessenpoetser' dennen gekocht van Busch. Met een eenvoudige aanpassing, kunnen hiervoor mooie dennen gemaakt worden.

Meer over het 'opwaarderen' van de dennen op de Landschap pagina.

Naar boven

Augustus 2004

De onderbouw voor Musena bestaat uit een vlakke plaat. Die werd oorspronkelijk op twee stevige houten schragen geplaatst. Daar de schragen al te regelmatig werden gebruikt om een tuintafel te schragen voor verjaardagsfeestjes van de kinderen, heb ik uiteindelijk besloten om Musena een eigen onderstel te geven.

Daartoe heb ik twee vierkante rollende schragen gemaakt, met telkens 4 poten van 45mm x 45mm met wieltjes eronder. Het resultaat is een vaste, stevige onderbouw die indien nodig ook nog eens eenvoudig kan verplaatst kan worden.

Naar boven

Juni 2004

Het C spoor is een erg bedrijfszeker spoor met erg mooie spoorprofielen, waarop wagens en locomotieven van vrijwel alle merken betrouwbaar rijden. Alleen het basaltgrijze plastiek is realistisch genoeg te noemen. Het blinkt teveel. Je kan C sporen echter mooi inkleuren.

Hoe ik dit heb gedaan, kan je lezen op de Landschap pagina.

Naar boven

Mei 2004

Ik had op de baan nog een hoekje vrij. Daar heb ik een oude steengroeve gemaakt, waar de kalksteen wordt geladen in goederenwagens.

Voor een uitgebreid bouwverslag of de steengroeve, zie Landschap.

Naar boven

Begin mei 2004

Het station heeft dringend verlichting nodig. Er worden 4 grote verlichtingsmasten nr. 6387 van Viessmann geplaatst tussen de perrons om de reizigers licht te bieden en twee kleinere Viessmann verlichtingsmasten nr. 6385 aan het doorgangsspoor (buitenzijde).

Voor het station komen 3 Viessmann verlichtingsmasten nr. 6065. In het station en het bijgebouw komen lichtjes.

Musena by night...

Naar boven

April 2004

Tijd voor een perron in het station. Het perron wordt gemaakt van balsahout dat 10 mm hoog is. Dit hout wordt helemaal op maat gesneden van de ruimte tussen de sporen.

Aan de bovenzijde - op het perron zelf - komt Busch kleeffolie met kleine perrontegeltjes (voetpadfolie nr. 7401). Aan de zijkant komt Busch kleefolie met Breuksteen muur-motief (nr. 7403).

Op de hoekse kant waar de muur en het perron elkaar laken, komen dekstenen. Die worden gemaakt door 1mm balsahout te snijden in strookjes van 3 mm breed. Vervolgens wordt met een fijn penseeltje houtlijm in de 'gleuf' gesmeerd en de strookjes balsahout worden hierop vastgelijmd.

Als alles goed droog is, wordt om de 10 mm een inkerving gemaakt in het balsahout, aan de zijkant en de bovenkant. Op die wijze vormen zich boordstenen langs de perronkant. Daarna worden de boordstenen geschilderd met grijze Tamiya verf (Neutral Grey, XF-53).

Tenslotte worden de perrons met UHU Hart lijm vastgelijm tussen de sporen (op de grasmat, ja). De nodige flessen dienen als tijdelijk gewicht om de perrons goed aan te drukken tot de lijm droog is.

Als de perrons vastzitten, krijgen ze nog een washing met sterk aangelengde, waterige zwarte plakkaatverf. Daardoor vervuilen de perrontegels (net zoals in het echt, door neerslag en vuil).

Naar boven

Begin april 2004

De oude steengroeve wordt verder van rotsen voorzien. Aan de rechterzijde worden de rotsen ingekleurd in Stone Gray. Het overige deel van de steengroeve zal een kleur van gele zandsteen krijgen (daar waar er in de rots is gegraven).

De tunneluitgang krijgt nu een dikke laag Concrete van Woodland zodat de pijlers op beton gaan lijken.

Naar boven

Februari - Maart 2004

Waar de tunneluitgang is bij de steengroeve, komt een weg. Die weg gaat over de sporen heen, dus is er een spooroverweg nodig. Opnieuw maatwerk. Ten eerste past geen enkele overweg die je kan kopen in de winkel, ten tweede zijn die toch heel lelijk.

Eerst wordt sjablonen gemaakt van de sporen. Gewoon een blad papier over de rails leggen en met een donker potlood zachtjes over het blad heen en weer tekenen totdat de spoorstaaf zich duidelijk aftekent in de tekening. Met de schaar uitknippen...

Uit Kibri platen (nummer 4124) met kinderkopjesmotief worden met behulp van de sjablonen de juiste stukken uitgesneden. Die worden vervolgens met UHU Hart vastgekleefd op de rails en tegen de grasmat.Vermits de wielflenzen van de treinen enkel de binnenzijde van de rails raken is dit geen enkel probleem.

De plastiekplaten krijgen een 'washing ' met Stone Gray waterverf van Woodland.

Vervolgens worden uit balsahout met een scherp mesje bermen gesneden die de verhoogde aarde rond de overweg voorstellen. Deze stukken hout worden met een bruine waterverf wat gebeitst.

Tenslotte wordt de spoorwegverlichting van Viessmann geplaatst. Deze wordt ingeschakeld door contactrails. op elk spoor naar de overweg toe, zodat bij het naderen van de trein de verlichting aangaat. Hiervoor was een vrij ingewikkelde schakeling nodig met twee elektronische relais.

De tunneluitgang krijgt een eerste donkere grondkleur met een mengsel van witte en zwarte plakkaatkleur.

Naar boven

Januari 2004

Aan de andere zijde van Musena, gaan we de eentonigheid breken met een verlaten steengroeve. Tussen de berg en de steengroeve in komt een berm en een muur.

Voor de berm wordt een stukje multiplex gemonteerd tegen de achterzijde van de steun voor de bedieningselementen.

Ook voor de steengroeve maken we een passende achterwand uit multiplex.

In de steengroeve zal een zijspoor liggen zodat er steenpuin in goederenwagons kan geladen worden.

Omdat we later ook nog een weg naar Musena willen laten lopen en omdat die ergens vandaan dient te komen, kiezen we ervoor rechts van de steengroeve een tunneluitgang voor het verkeer te maken. De pijlers van de ingang maken we van een stukje mooi gevormd piepschuim dat bij een Fleischman transformater zat.

De zijberm wordt voorgevormd met piepschuimafval, vervolgens gaat er weer wat kippengaas over. In plaats van gipsverband, wordt deze keer de bovenlaag gemaakt met stukjes keukenpapier gedrenkt in fijn modelgips.

Er wordt een kleine uitsparing behouden. Daar komt later nog iets moois... Een gebouw of een waterval, wie weet...

De muur wordt gemaakt met dikke muurplaat van Busch (nummer 7430). Aan de bovenzijde worden inkepingen gemaakt, waar later rotsen in komen, zodat het lijkt alsof de muur in de rotswand is gebouwd.

Naar boven

December 2003

De tweede opstaande zijde van de helling krijgt een rotswand.

Ook bij de tunnelportalen worden de resterende zijden van het MDF hout met rotsen weggewerkt. Voor meer informatie, zie Rotsen maken.

Naar boven

Begin december 2003

Onze berg wordt verder aangekleed (voorlopig) met een paar boompjes. Tegen de opstaande zijde van de helling aan de sporen van het Musena station, wordt een muurtje van Noch in steenmotief tegengekleefd.

Het station krijgt met verlichtingsmastjes van Viessmann wat extra sfeer.

Een eerste Musena bij nacht foto kan niet uitblijven.

Naar boven

Eind november 2003

Het is zover. Er mag gras op onze berg.

Op de groene grondverf, brengen we eerst een grondkleur aan met Woodland Earth Undercoat. Terwijl de 'undercoat' nog nat is, wordt er een laag Woodland Scenics Fine Turf (T1345) overheen gestrooid.

Vervolgens wordt hierover met een plantenspuit een mengsel van 1 deel houtlijm met 1 deel water (met daarin een druppeltje afwasmiddel om de oppervlaktespanning te breken) gesproeid, zodat het strooimateriaal goed met lijm doordrenkt wordt.

Hierover wordt om te variëren nog hier en daar Woodland Scenics Blended Turf Green Blend (T49) gestrooid.

Tenslotte, wordt er nog een laagje groene grasvezels van Busch overgeblazen met een Noch strooiflesje.

Het papje dat hieruit ontstaat dient alweer een 3 tal dagen te drogen.

Naar boven

Midden november 2003

Het gipsverband heeft nog kleine poriën. Die gaan we nu dichten met fijngips dat ook voor pleisteren of het dichten van schuren en kieren wordt gebruikt. Om ervoor te zorgen dat kleine beschadigingen in het landschap niet meteen een witte ondergrond laten doorschemeren, hebben we het gids met groene poederverf (latexverf gaat ook) groen gemaakt. Het geheel wordt aangebracht met een spatel en een oude ruwe borstel. Snel werken is hier de boodschap.

Dit alles dient alweer goed een week te drogen.

Daarna wordt er nog één laag groene latexverf over geschilderd. Ik heb die op maat laten mixen in een tester bij de doe het zelf markt. De kleur die ik gekozen heb i Appleyard 2 van Dulux. Deze verf droogt snel in ongeveer 1 uur.

Naar boven

Begin november 2003

Bij de apotheker hebben we een 6 tal rolletjes gipsband besteld. Die worden geknipt in stukken van ongeveer 20 cm, worden even in een emmer water gedoopt en worden vervolgens zorgvuldig over het gaas heengelegd. Daarbij dienen de stroken een centimer of twee te overlappen. Daar waar de stroken overlappen, goed dichtstrijken met de vinger.

Dit alles dient een paar dagen te drogen totdat de gipslaag over het gaas goed stevig en hard is.

Het resultaat is een wit berglandschap, klaar voor verdere afwerking.

Naar boven

Eind oktober 2003

Over de dubbele spoorbocht komt nu een mutliplex plaat van 6 mm. Die wordt door rechthoekige balkjes gestut. Er wordt met twee verdiepingen gewerkt. Aan de binnenzijde van de korstste bocht ligt een lager deel. Hier komt later de berghelling over te liggen.

In de twee hoeken van de constructie worden twee opstaande 'vinnen' verlijmd. Zij bieden steun voor wat later twee bergtoppen worden.

De berg zelf wordt gemaakt door kippengaas (hexagon gaas voor afsluitingen voor kleine huisdieren) met de bliktang op maat te knippen en over de constructie heen te leggen. Het gaas laat zich vormen naar hoe de bergen er dienen uit te zijn. De uiteinden van het gaas worden met een nietjesmachine vastgezet. Hier en daar wordt het ook op zijn plaatsgehouden met wat lijm uit het lijmpistool.

Naar boven

Midden oktober 2003

Het wordt tijd om aan het landschap op Musena te beginnen. Boven één van de twee bogen van het ovaal plannen we een berg, die alles aan het zicht zal onttrekken. We beginnen met een paar tunnelportalen.

Door de specifieke ligging die we voor de berg vooruitzetten, en de specifieke eigenschappen van de C-rail (de bedding dient meegeteld te worden) is het uitgesloten om kant en klare dubbelportalen te gebruiken.

Daarom wordt er gewerkt met enkele tunnelportalen die telkens over één spoor geplaatst worden. De enkle tunnelportalen zijn van Buch, met een zeer dun steenmotief. De boog wordt met potlood overgetekend op wat dun 6mm MDF hout. Met een handfiguurzaag worden de openingen langzaam maar zeker uitgezaagd. Met wat schuurpapier worden de bogen glad en gelijk gemaakt.

De MDF plankjes met de openingen erin worden op de voorziene plaatsen op het landschap geplaatst. Aan de achterzijde worden ze met kleine vierkante houten blokjes gestut. Deze houten blokjes worden eerst met het lijmpistool aan het MDF gehecht. Vervolgens wordt her en der een schroef geplaatst om het geheel de nodige stevigheid te geven.

Als de 'houten' tunnelopeningen staan, worden de portalen zelf op de juiste plaats met houtlijm (of UHU Hart) er tegen gekleefd.

Vervolgens wordt er uitvoerig testgereden met alle locomotieven. Door de plaatsing met de tunnels kunnen locomotiefen tot 26cm lengte probleemloos over beide sporen van Musena. Locomotieven met een hogere lengte dienen op de buitenste radiaal te blijven. Met dit compromis valt te leven...

Naar boven

Begin oktober 2003

In een uitverkoop heb ik een mooie grijze Serie 27 Belgische stoomlocomotief op de kop kunnen tikken. Ik heb ook de hand kunnen leggen op een paar Belgische passierwagons uit tijdperk III.

Aan de BR86 worden een paar C4i passagiersrijtuigen toegevoegd.

Uiteraard worden de nieuwe combinaties proefgereden.

Naar boven

Begin juli 2003

Bovenop de plaat wordt een grasmat gelijmd. Daarmee is de spoorbaan meteen al wat aangekleed. Vrij eentonig evenwel, maar dat veranderen we later wel als het landschap meer en meer vorm begint te krijgen.

De nieuwe C rails worden goed vastgeschroeft met passende vijsjes.

Vervolgens kan er testgereden worden.

De E111 is ondertussen omgebouwd naar Delta en rijdt zijn eerste rondjes.

Naar boven

Eind juni 2003

De nieuwe treinset krijgt een vaste plek. Er wordt gekozen voor een vlakke MDF plaat, die zal rusten op twee schragen die we nog staan hebben. Als rustpunten voor de schragen worden dwarslatten onder de plaat geschroefd. Deze dwarslatten worden aan de zijkanten op een aantal plaatsen doorboord, zodat de bedrading door deze dwarslatten kan.

Om de plaat bij verhuizing makkelijker te kunnen hanteren worden ook 6 kleine wieltjes onder de plaat geschroefd.

Naar boven

Begin juni 2003

De oude treinset uit de jeugdjaren opnieuw opgehaald. De M sporen zijn teveel beschadigd. Nieuwe sporen zijn dus nodig.

De transformator van 10 VA doet het nog. De oude E111 loc rijdt nog, maar enkel op volledige snelheid. Het relais is stuk, dus gaat hij in herstelling en wordt meteen omgebouwd naar Delta.

Naar boven